Bij bijna iedereen staat een programma in het behandelplan

Volledig online, en dat werkt

Je werkt niet meer face to face. Hoe is dat zo gekomen?

"Ik ben kleiner gaan wonen. Als ik hier mensen zou ontvangen, moet ik bijna bij ze op schoot zitten. In mijn vorige huis had ik een praktijk aan huis, met een eigen verdieping en een aparte ingang. Maar ik voel me gewoon veilig als ik online werk. Er is tegenwoordig ook meer agressie richting hulpverleners. Ik heb dat zelf gelukkig nooit meegemaakt, maar ik werk online met heel veel plezier."

Welk soort hulpvragen behandel je? En speelt het online werken daarin nog een belemmerende rol?

"Ik behandel heel breed: angst, dwang, rouw, burn-out. Ook EMDR bij enkelvoudige PTSS doe ik gewoon online. De meeste cliënten vinden het prettig en sommige cliënten wonen simpelweg in het buitenland. Ze zitten in hun eigen omgeving, met hun eigen koffie en met huisdieren die op schoot springen. Ze hoeven niet te reizen, dat scheelt als je moe bent of kleine kinderen hebt. Ik heb eigenlijk nooit iemand gehad die het een probleem vond."

Je hebt meteen alles bij de hand

Wat voegt Therapieland toe aan hoe jij werkt?

"Jullie vertalen de richtlijnen naar taal die mensen begrijpen. Dat is handig voor cliënten, maar net zo goed voor psychologen. Ik ben bijvoorbeeld een beetje de tinnitus-expert geworden in onze organisatie. Ik had een cliënt die met een heel andere klacht binnenkwam en op een gegeven moment vertelde dat hij ook een piep in zijn oren had. Toen dacht ik: piep in de oren, wat moet ik daarmee? Bleek er een programma over tinnitus te zijn. Dat heb ik vervolgens helemaal doorgenomen, ik heb er zelf ook nog het een en ander bij gelezen, en ineens was het: voor tinnitus moet je bij Tineke zijn."

"Doordat ik online werk, heb ik bovendien al mijn materiaal binnen handbereik. Niet alleen Therapieland, maar ook andere handige materialen. Ik had laatst iemand die duidelijk een KOPP-kind was. Dan zeg ik: ik weet dat MIND daar een goede factsheet over heeft, die zoek ik nu even op. Ik mail hem meteen en we bespreken hem samen. In mijn fysieke praktijk zat ik niet achter een computer, en dan voelde dat als een drempel."

Zo introduceert ze het

Veel professionals die starten met e-health vinden het lastig om Therapieland te introduceren bij hun cliënten. Hoe pak jij dit aan?

"Het begint bij mijn intakegesprek. Terwijl ik luister, schrijf ik aan de andere kant al ideeën op: dit zou kunnen, dat zou kunnen. Daarna maak ik een behandelplan, en bij bijna iedereen is een online programma daar onderdeel van. Ik breng het zo: hiermee kun je ook tussen de gesprekken door aan je behandeling werken. En hoe actiever je met je behandeling bezig bent, hoe meer resultaat je boekt."

"Eigenlijk is een groot deel van ons werk mensen activeren om hun problemen op te lossen. Dat hoeft niet af te hangen van dat ene uur per week. Dat merk ik ook rond vakanties. Ik ga straks twee weken weg, en dan wil iedereen de laatste weken nog een afspraak. Nu hebben ze in die twee weken toch iets waar ze mee bezig kunnen zijn."

Kies je het programma zelf, of samen met je cliënt?

"Meestal kies ik het zelf. Soms leg ik twee opties voor, bijvoorbeeld bij mantelzorgers die daarnaast nog een andere klacht hebben. Dan denk ik: geef ik het programma over mantelzorg, of dat over paniekaanvallen? Vaak beslis ik dan: die paniek pak ik in de gesprekken op, en de mantelzorg doen we online. Twee programma's tegelijk vind ik te veel gevraagd."

"Ik weet dat je mensen bij een behandelplan eigenlijk meer inspraak zou moeten geven. Maar mijn ervaring is dat mensen soms zo uit hun doen zijn, dat ze het fijn vinden als je iets voor ze beslist. Toen ik zelf een zware periode had, zei mijn huisarts: jij gaat gewoon twee weken thuis zitten. Ik vond het prettig dat zij die knoop voor me doorhakte."

Meekijken kost minder tijd dan je denkt

Kost het je veel tijd om tussendoor mee te kijken?

"Nee. Ik lees 's ochtends mijn mail en dan heb ik al een paar berichtjes binnen. Ik kijk elke dag even of iemand iets heeft gedaan. Mensen krijgen dus tussendoor gewoon een opmerking van mij: fijn dat je bent begonnen. Of: hier kun je meer uithalen als je je doel wat concreter maakt."

"Ik leer er zelf ook van, want je ziet meteen waar het knelt. Wat bijvoorbeeld vaak gebeurt, is dat mensen bij de vraag naar hun doel iets heel algemeens invullen. Dan weet ik dat ik hier met een cliënt meer aandacht aan moet geven, om het doel ook effectief te maken, bijvoorbeeld door deze SMART op te stellen."

En als een cliënt niet start? Hoe pak je dat dan aan?

"Dat kan verschillende oorzaken hebben. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat iemand het samen wil doen. Dan neem ik het tijdens de sessie gewoon door. Het kan ook zijn dat iemand zegt: dit is niks voor mij. Dat respecteer ik meestal. Soms probeer ik nog wat te motiveren, maar dat hangt van de persoon af. De een ervaart dat al snel als drammen, dus daar ben ik voorzichtiger in."

"Ik zeg ook vaak: jij bent er niet voor de oefeningen, de oefeningen zijn er voor jou."

Na de behandeling gaat het programma niet dicht

"Ik laat het programma bijna altijd openstaan, ook als naslagwerk. We hebben meestal tien gesprekken, en aan het eind neem ik steeds meer tijd tussen de afspraken. Dan komt toch het moment van afscheid nemen, en dan hebben mensen nog iets om op terug te vallen. In het laatste gesprek doe ik altijd terugvalpreventie, maar je weet van jezelf ook: eerst ben je ergens heel intensief mee bezig, en daarna verwatert het. Dan is het goed om nog eens terug te kunnen kijken."

Wat het oplevert

En hoe ervaren je cliënten het werken met onze programma's? Geven ze je daar nog wel eens wat over terug?

"Mijn gemiddelde cijfer van cliënten is nu een 8,7. Dat heb ik zeker ook deels aan Therapieland te danken."

"Ik vind het het allerleukst als ik sceptische cliënten heb, die er dan toch baat bij hebben. Ik had een cliënt die kanker had gehad en heel bang was dat het terug zou komen. Zij zei: ik heb altijd al mijn problemen zelf opgelost, ik wil helemaal niet naar een psycholoog. In acht gesprekken hebben we het samen met Therapieland voor elkaar gekregen om de angst bij haar te verminderen, wat in eerdere trajecten niet was gelukt. Ze was ontzettend tevreden, en het programma 'Minder angst na kanker' had daar een groot aandeel in."

Merk je ook iets aan de duur van je trajecten?

"Ik ben sowieso van het korte behandelen, dus ik kan niet precies zeggen hoe dat verdeeld is. Ik ben misschien niet zo'n stereotype psycholoog. Ik ben praktisch ingesteld en ik wil graag iets bereiken. Maar ik denk zeker dat Therapieland daarbij helpt, omdat cliënten direct ergens mee aan de slag kunnen en bezig kunnen blijven tussen de sessies in."

Wat beter kan

Je werkt veel met ons platform. Wat is nou iets wat je nog mist?

"Ik heb een keer aangegeven dat er nog zo weinig mensen van kleur te zien waren in de programma's. Dat viel mij op, en het viel ook mijn cliënten op. Ik begeleid onder meer ouders uit de toeslagenaffaire, en die zijn voor een groot deel van kleur. Dan denk ik: het zijn wel allemaal witte gezichten. Volgens mij is dat inmiddels wat beter, maar het kan nog beter. Ik trek dan aan de bel, en dat wordt ook opgepakt."

Wat ze collega's meegeeft

"Zet het gewoon in je behandelplan, vanaf het begin. Leg uit waarom: hiermee kun je ook tussen de gesprekken door aan je behandeling werken. Kijk daarna elke dag even mee en reageer kort. Dat is minder werk dan je denkt, en je ziet meteen waar iemand vastloopt."

"Het activeren van je cliënten is een van de belangrijkste doelen als behandelaar. Dat mensen in beweging komen en merken: hé, ik kan dit. Daar ben ik zelf enthousiast over, en meestal is dat aanstekelijk."

Tot slot: de petitie van Tineke

Naast haar werk als psycholoog is Tineke initiatiefnemer van een petitie die pleit voor het serieus nemen van signalen van naasten in de GGZ. De petitie wordt op 30 september aangeboden aan de Tweede Kamer en heeft de steun van [organisaties].

Wil je de petitie ondertekenen? Dat kan via [link].